08-10-07

e-mail van 7/10

vervolg verhaal ...
dus na Tamga en de super grappige Indische avond ben in verder gereden langsheen het prachtige Issyk-Kul meer em dan via Kochkor over de koude Kyzart pass tot in het dorpje Kyzart  - hier hadden ze dus blijkbaar nog nooit nen toertist gezien ( zoals ook beschreven in de lonely planet) maar werd wel goed onthaald door de jonsgte zoon - fris nachtje, ijskoud eigenlijk -
de dag nadien verder doorheen de prachtige Suusamyr vallei met zijn kazakse wegen !! tot aan de M41 ( pamir highway) , die loopt van Bishkek tot Osh -
hier zou ik de Ala-Bell pass overmoeten (3100 m alt) maar vanwege de koude moest ik terug keren naar de vallei....
Na een warme tchai een tweede poging ondernomen met plastieken zakjes over mijn handschoenen tegen de koude maar op enkele kms van de pass moest ik weer terug keren toen de baan te ijzig werd !! damned !!!
Eens beneden in de vallei werd het ook plots kouder en moest ik snel iets verzinnen om hier weg te geraken want ik zat hier opgesloten tussen 3 besneeuwde passen !!! of terugkeren van waar ik kwam, (Suusamyr vallei inrijden ) -
Ik deed de eerste de beste camion stoppen met ne lift achteraan, we stopten de moto erin en ik zat lekker warm en droog, wel de verkeerde richting op !!
De 2 chauffeurs bleken geen gewone jongens ; de ene was minister van ecolo ( de groen dus ), de andere was manager van de president van Kyrgystan ( ik heb hun paspoort gezien !) ; ik was in goei gezelschap dus -- al snel bleek dat zij toch wat autorietiet hadden want bij iedere politiecontrole werden er nooit vragen gesteld over diene  moto vanachter tussen de pattatten etc ...
s'avonds kon ik bij hun in de kamer intrekken maar dan werd ik als het ware verplicht om mee een glaasje vodka te drinken ( anders vloog ik gewoon buiten )
Na de eerste fles lag ik flink in mijn bed te dromen toen de tweede fles eraan kwam samen met frankfurter worstjes en 3 spiegeleieren en brood en toen liep het mis natuurlijk ....

 

.... na 4 uurtjes in het dronkenbed heb ik alles ondergek ...tst ---
s'morgens met nen houten kop en een pijnlijke  maag opgestaan maar life goes on ... mjn voorste roulementen moesten eruit en al snel viel ik op de juiste gasten -
Wachtende op de main person deed ik mijn voorwiel al van de motor, klopte de roulementen eruit ... en wat later werden deze roulemeneten gewoon gevonden op een bazaar (markt) voor maar 4 euro per set !! (made in russia !)  ... bij ons in Belgie zou het weer een speciale bestelling worden of zou je weer weken kunnen wachten ofzo ....
en dan nog te weten dat ik na een lekker middagmaal bij deze mensen nog niets mocht betalen voor hun werkuren ... !!! straf toch he ? vriendschap en elkaar respecteren is al wat hier teld -
hun gastvrijheid is van de hoogste lat ! want waarschijnlijk zal ik deze mensen nooit weerzien ...
Je vind hier alles of alles kan hier ook gemaakt worden ondertussen ook mijn ontspannen voorvork proper gemaakt (die weer ferm aan't lekken was)-

Jammer dat in europa alles zo pro-amerikaans word ingelepeld - Op reis doorheen deze landen merk je pas wat een grote leugen die amerikanen zijn en zie je ook waar ze alles hebben van afgekeken of hebben van gepikt - zonder kapitaal en hun constante olie-oorlog-politiek zou het heel wa minder zijn  - en dan natuurlijk de vodka aan de russische kant ....

dus die dag ben ik vertrokken uit Talas om dan eerst de otmok pass te trotseren en nadien terug de ala-bal pass over te steken maar bij de otmok pas liep het weer vast ; alles nog ondergesneeuwd ook al hadden we een volle zon erbij de ganse dag - ik zat nu dus vast tussen kazachstan ( want mijn visa was opgebruikt ) en de otmok pass ... en dus maar weer ne camion gezocht, terug een mercedes met lift achteraan, de moto tussen de zakken meel en de pass over
Na een oversteek van 2 uur ( tegen 5 km/uur ) was het donker toen ik terug in de vallei aankwam vanuit Suusamyr, op de M41 dus !  Ijskoud was het dus... ben ik het eerste het beste cafe binnen gestapt ( enfin, dat zijn hier containers he, geen huizen ) en werd ik vriendelijk en vooral warm onthaald - weer veel sympathie en verhalen brachten mijn rekening weer op nul want ik mocht de dag nadien bij mijn vertrek niets betalen ! t'was wel een ijskoude nacht in die barak/container en pijn aan mijne rug van op die planken te slapen ...
de baan was open .... de pas was vrij van sneeuw ... een prachtige nieuwe dag, vollen bak zon erbij, en scheuren over de goede asfalt van de M41 ... k'wist niet dat je met vierkante banden nog zo'n vlotte bochten kon pakken ... t'is wel eerst even wennen wanneer je die knik voelt in den bocht ... prachtige dagrit gedaan van wel 400 km, magnifiek stukje natuur in de bergen, in de sneeuw, langs prachtige valleien en rivieren ... 1 van de mooiere ritten uit mijn geschiedenis ...
en  mijn fourche is weer gestopt met lekken  ! ?   of is alle olie er misschien uit ? kweetetni
maar geen probleem, mijn stuurdemper zorgt voor de nodige compensatie en laat een mooi oliespoor na op het trottoir !  Nu da weer !

Die avond in een ongekend dorpje, onder mijn pension, was het weeral feest en muziek en laweit ... een lerarenfeest waarop ik na enkele minuten verplicht op den dansvloer moest gaan staan om mee te doen met wa belachelijke dansjes en spellekes .... maar toch super leuk om met deze mensen mee te vieren en vooral mee te eten ... wat daar allemaal op tafel stond .... amai !  jammer weer 2 vodka-beschonken venten die niet van mijn lijf konden blijven en die heb ik dan echt, omdat ze mij dwingden terug mee binnen te gaan , lappen rond hun oren moeten geven en uiteindelijk van mij moeten stampen ....   en niemand van die andere leraars die daar iets van zegt - triestig affaire -- ben dan maar eten gaan zoeken in ne winkel en onopgemerkt naar mijn kamer geslopen -

gisteren Kirgistan verlaten voor Uzbeksitan en na een vervelende rit door de Fergana vallei, een ongelofelijke vruchtbare streek, overnacht te Kokand (Kukon) (ook mini-Buchara genoemd en ook 1 van de oudste steden van de zijde route)
Omdat hotel Kokand vol kakkerlakken zat en het nieuwe hotel was alweer gesloten kwam ik door mijn enorme pruilllip terecht bij een gezin, vader was grote directeur van de spoorwegen over Andizon, fergana en angren -- enorm gastvrij ontvangen met lekker eten, fruit, drinken, alles wat je je maar kan inbeelden ... en s'morgens heeft zijn chauffuer mij voorgereden tot in het centrum zodanig dat ik wat kiekjes kon nemen van de lokale bezienswaardigheden -
Nu ben ik in Tasjkent, morgen aan de moto werken (nieuwe olie, filter, luchtfilter reinigen, stuurdemper repareren, eindelijk de nieuwe hendel voor mijn embrayage
installeren ( ja, ik rijd nog altijd met de oude reparatie rond )  en hopelijk komen overmorgen mijn banden aan met DHL -- en de joints voor mijn fourche -
das vidanja, miguel

19:01 Gepost door in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.